Definition of "kulaklı" in Turc

sıfat

1. kulağı herhangi bir biçimde olan.

   • Uzun kulaklı bir hayvandı

2. kulağa benzeyen çıkıntısı olan.

   • Eskiden kulaklı tencereler olurdu

3. iki yanında tutulacak yeri olan tencere.