Definition of "mantar" in Turc

ad

1. mantarlardan, yer, yöre ve biçim bakımından büyük değişiklikler gösteren, doğada kendiliğinden yetişen, üretimi de yapılan, yenilebilen, yenilemeyen, öldürücü zehir taşıyan olmak üzere yaklaşık yüz bin türü bulunan, emeçleri bir gövde ve onun üstünde şapka biçiminde gelişmiş ilkel bitkilerin ortak adı.

2. esnek ve sudan hafif oluşu nedeniyle cankurtaran simidi, cankurtaran yeleği, tıpa, ayakkabı tabanı ve daha pek çok şeyin yapımında kullanılan, geçirimsiz, meşe ağacı tabakası.

3. bu nesneden yapılmış şişe tıpası.

4. çocukların oyuncak tabancalarda patlattıkları barutlu patlayıcı.

5. hayvanların burunlarının uçlarındaki tüysüz yer.

6. kimi mantarların bitki ve hayvanlarda oluşturduğu bir hastalık.

7. genellikle yüzde, deri üzerinde oluşan, koyu kızıl ya da mor renkte bir deri hastalığı.

8. yalan.

9. akılsız, aptal, salak (kimse).

10. anlamsız, değersiz, sonuçsuz, yararsız (şey).