Definition of "meydan" in Turc

ad

1. ➽alan.

2. bulunulan yer ve çevresi, ortalık.

   • Meydanda kimse yoktu

3. fırsat, olanak ya da vakit.

   • O, meydan bulursa her şeyi yapar

4. (Mevlevi tekkelerinde vb.) ayin yapılan yer.

5. (ortaoyununda) oyun yeri.

6. kendisinin daha üstün olduğu savıyla başkasını karşılaşmaya çağırmak.

7. çekinmediğini, korkmadığını açıkça bildirmek, göstermek.

8. (bir konu) herkesin bilgisine sunulmak, öne sürülmek.

9. (bir kimse) bir işi yapmak için kendini öne sürmek, ortaya çıkmak.

10. bulmak.

11. (bir konuyu) açıklığa kavuşturmak.

12. ortaya çıkmak, ortada kendini göstermek, görünmek.

13. (bir durum) belli olmak, belirmek, anlaşılmak.

    • Hastalığı sonradan ortaya çıkmıştı

14. yapıp ortaya çıkarmak, yapmak.

15. herkese göstermek.

16. evsiz barksız, açıkta koymak.

17. herkesin gözü önünde, ortada bırakmak.

18. savunduğu şeyden vazgeçmek.

19. yarışmadan çekilmek.