Definition of "mide" in Turc

ad

1. omurgalılarda, sindirim sisteminin, yemek borusuyla onikiparmakbağırsağı arasında besinlerin sindirime hazır duruma getirildiği bölgesi, omurgasız hayvanlardaysa sindirim kanalının bu bölgeye benzer işlev gören yeri.

2. (insanda) karın bölgesi, karın.

   • Midesine bir yumruk attım

3. yemek yeme isteği.

   • Mide derdi herkesin başında

4. mideyi etkileyip kusacak duruma getirmek.

5. (bir iş, durum) kötü sonuca varacağı kuşkusunu uyandırmak, kuşkulandırmak.

6. bir şeyi, tiksinme, hastalık gibi bir nedenle yiyememek.

7. yediği şey midesini rahatsız ettiği denemelerle belli olmak.

8. çirkin, pis bir şey karşısında rahatı kaçmak, huzursuz olmak, tiksinti duymak.

9. kusacak gibi olmak.

10. iğrenmek, tiksinmek.

11. bir işin kötü sonuca varacağından kuşkulanmak.

12. işkillenmek.

13. hafif şeyler yiyerek açlığını gidermek.

14. açlığı gidermek.

    • Bir parça peynir mideyi bastırır