Definition of "ocak" in Turc

ad

1. içinde ateş yakılan, ısınma, yemek pişirme, ısıtma gibi amaçlarla kullanılan yer.

2. genellikle konut olarak kullanılan yapılarda, salonda ya da bir odada, duvar kenarında tuğladan ya da taştan yapılmış, bacası olan yer.

3. gaz, elektrik gibi bir enerjiyle çalışan, ısı vererek üzerine ya da içine konulan maddeleri ısıtan, pişiren, kaynatan, eriten araç ya da aygıt.

4. kahvelerde vb. çay, kahve pişirilen yer.

5. taş ya da maden çıkarılan yer.

6. bostanlarda, her cins sebze için ayrılmış, çevresi yükseltilmiş toprak parçası.

7. aynı amacı ve düşünceyi paylaşanların kurdukları örgüt ya da toplandıkları, görev yaptıkları yer.

8. bir şeyin en çok bulunduğu ya da yapıldığı yer.

   • Üniversite bir bilim ocağıdır

9. (ocağı batmak, ocağı tütmek gibi kimi deyimlerde) aile, ev, soy.

10. halk arasında, kimi hastalıkları iyi ettiğine inanılan aile.

11. yılın birinci ayı; otuz bir gün sürer.

12. koruması için sığınmak.

13. yardım etmesi için çok yalvarmak.