Definition of "pençe" in Turc

ad

1. dört ayaklı yırtıcı hayvanların ön ayaklarının, yırtıcı kuşların ayaklarının parmaklarıyla tırnakları.

   • Ayının pençesi, şahinin pençesi

2. (tamlama durumunda) etkisinden kurtulmak olanaksız bulunan, etkisi çok olan güç.

   • Delikanlı aşkın pençesine düşmüştü bir kez

3. ayakkabının tabanındaki kösele.

4. (yırtıcı hayvan) ön ayaklarıyla ya da (yırtıcı kuş) ayaklarıyla saldırmak, vurmak.

   • Şahin tavşana birkaç pençe atmış, yaralamıştı

5. gücüne dayanarak bir şeyi ele geçirmeye çalışmak.

   • Politikacılar bu işe de pençe atmak istiyor

6. genişçe ve sık lekeler durumunda.

   • Teni pençe pençe olmuştu, hastalığı bilinmiyordu

7. (kızartı için) yer yer.

   • Çocuğun yanağı pençe pençe kızarmıştı

8. (yırtıcı hayvan) pençe atmak, pençelemek¹.

9. ayakkabıya pençe³ çakmak.