Definition of "salkım" in Turc

ad

1. üzümde olduğu gibi, birçoğu bir sap üzerinde bir arada bulunan yemiş.

2. ana saptan çıkan yan çiçeklerin sapları hep aynı boyda olan çiçek durumu.

3. baklagillerden, salkım durumunda mor çiçekler açan ve genellikle asma gibi çardağa sarılan ağaç türü ve onun çiçeği.

4. parçaları toplu durumda bulunan, salkım biçiminde olan.

   • Salkım başak

5. dağınık, düzensiz bir durumda.

6. parçalara ayrılmış, parçaları sarkmış.