Definition of "toprak" in Turc

ad

1. yerkabuğunun, toz durumuna gelmiş türlü doğal kütle kırıntılarıyla, çürümüş organik cisimlerden oluşan ve canlılara yaşama ortamı sağlayan yüzey bölümü.

   • Toprağı sürüp ekeriz

2. ekime elverişli arazi, tarla.

   • Birkaç dönüm toprağı vardı

3. su dışı yer, kara.

   • Denizci, altı ay toprağa ayak basmamıştı

4. ülke.

   • Düşmanı toprağımızdan elbirliğiyle attık

5. topraktan yapılmış olan.

   • Çiçek için toprak saksı daha sağlıklıdır