Definition of "vurmak" in Turc

unknown

1. elinde tuttuğu bir şeyi ya da elini bir şeye, bir yere hızla, sertçe indirmek.

   • Annesi çocuğa iki tokat vurdu

2. ses çıkarmak amacıyla bir şeyi başka bir şey üzerine hızlıca, sertçe değdirmek.

   • Kapıya vurmak için tokmağa uzanmıştı ki kapı açıldı

3. hasta etmek, dokunmak.

   • Güneş başına vurmuştu

4. yönelmek, sapmak.

   • Köprüyü dolanmaktansa suya vurup geçti

5. etkisi bir yere değin uzanmak, sokulmak, duyumsanmak, yansımak, girmek, değmek.

   • Burnuna vuran deniz kokusuyla kendine gelmişti

6. koymak, bağlamak, takmak.

   • Eline kelepçe vurmuşlardı

7. batıcı ya da kesici cisimleri saplamak, kakmak.

   • Düşmana kılıç vura vura kolları yorulmuştu

8. uygulamak, basmak.

   • Adam, sığırlarına kızgın demirle damga vurmak istiyordu

9. hızla değmek, çarpmak.

   • Otobüse binerken kolunu kapıya vurmuştu

10. uygulamak, sürmek.

    • Ahşapa boya vurmak zor değilmiş

11. çarpma işlemi yapmak.

    • Beşi ikiye vurursak on, onu ikiye vurursak yirmi eder

12. olduğundan başka bir biçime çevirmek ya da başka bir biçimde görünmek.

    • Yüzsüzlüğe vurup isteklerde bulunuyordu

13. attığını amaçladığı şeye rast getirmek, değdirmek.

    • Hedefi iyi vurmuştu

14. silahla yaralamak ya da öldürmek.

    • Adamı çarşı ortasında vurmuşlar

15. (soğuk, dolu gibi şeyler için) ürünlere zarar vermek.

    • Dolu ekinleri vurmuştu

16. bir şeyi başka bir şeyin üzerine koymak ya da omzuna, sırtına yerleştirmek.

    • Kadın, bebeği sırtına vurup yola düştü

17. desteği koymak, dayamak, desteklemek.

    • Kapının desteğini vurup yatmışlardı

18. (saat, gonk vb.) ses vermek, ses çıkarmak, çalmak.

    • Yattığımda saat on ikiyi vurmuştu

19. hızla çarpmak.

    • Çocuk ayağını yere vurup vurup ağlıyordu

20. içine işlemek, dokunmak, üzmek, yaralamak.

    • Arkadaşının bu davranışı onu yüreğinden vurmuştu