Definition of "yaka" in Turc

ad

1. giyeceklerin boyna gelen ve boynu çevreleyen bölümü.

   • Gömleğin yakası dar geldi

2. giyeceklerin boyna gelen bölümüne eklenen ve türlü biçimlerde olabilen parça.

   • Eskiden ceket yakaları dar olurdu

3. deniz, göl, akarsu, cadde, yol gibi iki kıyılı şeylerin kıyılarından her biri.

   • Bizi ırmağın karşı yakasına geçirecek sandalı bekliyorduk

4. eğik arazi.

   • Dağın yakasına tırmanmaya başladık

5. iki yandan her biri, yan, taraf.

   • Onu bizim yakaya çekmeye çalışalım

6. çatıda, baca kenarlarında etek parçasını tutturmakta kullanılan, çinko, bakır gibi bir metalden yapılmış şerit.

7. çatı oluğunun, saçak kenarlarında örtü altı kaplamasına oturan ve boydan boya giden şerit durumundaki parçası.

8. semt.

   • Bizim yakanın gençleri saygılı olur

9. yelkenlerin kenar ve köşeleri.

10. usandıracak denli ve sürekli bir biçimde ondan bir şey istemek.

11. hesap sormak, dövüşmek için onu tutup bırakmamak.