Definition of "yemek" in Turc

ad

1. karın doyurma, yemek yeme eylemi.

   • Yemekten sonra hemen bir sigara yaktı

2. yenilmek, karın doyurmak için pişirilip hazırlanmış yiyecek.

   • Bu akşamki yemeği beğendim

3. günün belli saatlerinde yenilen besin.

   • Öğle yemeği için eve gitmiştim

4. çağrılıları ya da konukları yedirip içirerek ağırlama.

   • Derneğin yemeğinde herkes vardı

5. besinleri ağızdan mideye ulaştıran, kasla çevrili zarsı kanal.

6. yemeğin çıktığını bildirmek için çalınan boru.