Definition of "yumulmak" in Turc

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (göz için) kapanmak, örtülmek.

   • Gözlerim yumulmaktaydı, çok uykum vardı

2. kendini bir şeye istekle, hızla vermek, bir şeye hemen girişmek.

   • Sofrayı görünce hemen yumuldular

3. saklambaç oyununda ebe gözlerini kapamak.

4. iki büklüm olmak, büzülmek.

   • Adam duvarın dibine yumulmuş, öyle duruyordu

5. bir şeyin üstüne kapanmak.

   • Kadın çocuğa yumulmuş, çocuğunu babasının yumruğundan koruyordu