Definition of "yuva" in Turc

ad

1. kuşların ve başka hayvanların barınmak, yumurtlamak, kuluçkaya yatmak, yavrularını büyütmek ya da yavrulamak için, türlü şeylerden yaptıkları ve türlü boyutlarda, biçimlerde olabilen barınak.

   • Kırlangıç yuvası, karınca yuvası, sansar yuvası

2. genellikle ailenin oturduğu ev, aile ocağı.

   • İnsan yuvasını özlemez mi?

3. ikiyle dört yaş arası çocukların bakıldığı, okulöncesi eğitim kurumu.

4. kimsesizlere, yoksullara yardım ereğiyle kurulmuş barınak.

5. kimi kötü nitelikli kişilerin çok bulunduğu, toplandığı yer.

   • O kahve kumarbaz yuvası oldu

6. bir şeyin öğretildiği yer.

   • Okul bilgi yuvasıdır

7. bir şeyin çok bol bulunduğu yer.

   • Göl balık yuvasıydı

8. bir şeyin içinde yerleşmiş olduğu ya da içine yerleştirildiği oyuk.

   • Göz yuvası, kilit yuvası

9. içine bir şey yerleştirmek için matkap ya da burguyla oyuk açmak.

10. ikiyle dört yaş arası çocukların bakıldığı, okulöncesi eğitim kurumu açmak.

11. yuva oluşturmak, yuva hazırlamak.

    • Serçe ağaca yuva yapmış

12. evlenmek.

    • Her genç yuva yapmak ister

13. (birinin) eşinden boşanmasına yol açmak.

    • Dedikoduyla kadıncağızın yuvasını yıktılar

14. eşinden ayrılarak kendi aile düzenini yok etmek.

    • Adam yuvasını yıkmak için elinden geleni yaptı